Καταφθάνοντας στην τοποθεσία που τους είπε ο Remy τα κορίτσια αντιμετωπίζουν ένα παράξενο θέαμα. Ένα τεράστιο, σχεδόν δίχως χαρακτηριστικά εξωτερικά, κτήριο στέκεται μες στη μέση μιας, άλλοτε αριστοκρατικής γειτονιάς.
Βλέπουν γύρω τους όλα τα σημάδια πως τα σπίτια που τις περιτριγυρίζουν κάποτε είχαν μια τρομερή αίγλη και η γειτονιά στην οποία βρίσκονται, άλλοτε πρέπει να ήταν ήσυχη και φιλική. Δυστυχώς το μόνο που έχει απομείνει πλέον είναι μια θλιβερή μάζα από μπάζα, παρατημένα και καμένα αμάξια και στάχτες με χώμα. Το μόνο που φαίνεται να στέκεται ακόμα όρθιο είναι αυτό το περίεργο, τετράγωνο κτίριο που μοιάζει με ένα μεγάλο παρατημένο τετράγωνο τοίχο.
Μέσα απ' την μοναδική πόρτα βλέπουν πως στο εσωτερικό αχνοφαίνεται μια αυλή. Προχωρώντας αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει. Το κτίσμα είναι στην ουσία ένα κλειστό σύμπλεγμα τεσσάρων, δίπατων κτηρίων. Όλα έχουν τους πίσω τοίχους τους να βλέπουν στον δρόμο και τις μπροστινές αυλές τους να κοιτούν προς τα μέσα, προς μια ενιαία εσωτερική αυλή.
Φαίνεται πως κατοικούνται λόγω του ότι υπάρχουν ξεκάθαρα σημάδια από παιδικές δραστηριότητες στους κήπους και σχεδόν σε κάθε τραπεζάκι στις αυλές υπάρχει ζεστός καφές παρατημένος στη μέση. Δε φαίνεται όμως ψυχή. Προχωρώντας προς τα μέσα βλέπουν πως οι σκεπές των σπιτιών κλείνουν προς τα μέσα, σταματώντας οποιονδήποτε να δει από ψηλά το τι υπάρχει εκεί, αφήνοντας παρά μόνο μια τετράγωνη τρύπα ακριβώς στο κέντρο του κτίσματος η οποία αφήνει τις ακτίνες του ήλιου να πέφτουν πάνω σ ένα γέρικο δέντρο που μοιάζει με ελιά.
Αισθάνονται χαμένες και καθώς πάνε να προχωρήσουν κι άλλο, ένας άραβας με ΜΚ-47 βγαίνει έξω από ένα σπίτι και τους λέει κάτι σε μια γλώσσα άγνωστη σ' αυτές. Είναι εκείνη η στιγμή που παρατηρούν πως πίσω από κάθε παράθυρο, φαίνονται πάρα πολλά πρόσωπα να κρατάνε όπλα και να τις παρατηρούν σιωπηλά. Εκείνες δειλά απαγγέλλουν τις λέξεις που τους έμαθε ο Remy. Έπειτα από μερικά δευτερόλεπτα αγωνίας ο άντρας κατεβάζει το όπλο του και τους λέει στα αγγλικά πως είναι ευπρόσδεκτες αφού είναι φίλες του Remy.
Η ένταση πέφτει και κόσμος βγαίνει απ' τα σπίτια για να τις καλωσορίσει. Αφού κάθονται και τρώνε κάτι για να πάρουν δυνάμεις, εξηγούν στους νέους τους φίλους πως έχει η κατάσταση. Εκείνοι με τη σειρά τους τους λένε πως μπορούν να βοηθήσουν. Έχουν φίλους σε μικρές δουλειές σε όλη την πόλη άρα μάτια και αυτά παντού και μπορούν να τους παρέχουν από όπλα μέχρι προστασία, αλλά για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μόνο, διότι υποθέτουν πως τις ψάχνει κάποιος από πράγματα που ακούγονται το τελευταίο 24ωρο και δε θέλουν κι εκείνοι να προσδώσουν τη θέση τους.
Τα κορίτσια τους λένε πως ψάχνουν έναν άντρα εν ονόματι Jalil El-Amin και πως μαθαίνουν πως έχει όντως έρθει στην Τεχεράνη με την πρόφαση πως θα δώσει μια διάλεξη στο πανεπιστήμιο, η οποία όμως έχει αναβληθεί. Οι δύο αρχηγοί του μέρους, ο Abdur-Rahman και ο Fayiz, τους λένε επίσης πως δεν είναι ασφαλές μέρος το νοσοκομείο και πως το βράδυ θα στείλουν κάποιους δικούς τους να φυγαδεύσουν τις φίλες τους από κει. Ήρεμες πλέον οι δυο κοπέλες κάθονται και συζητάνε μαζί τους για το πως έχει η κατάσταση εκεί.
Οι δυο άντρες τους εξηγούν πως μπορούν να τις βοηθήσουν να έρθουν σ' επαφή με τον καθηγητή όμως θα είναι δύσκολο. Τους λένε επίσης πως κάτω απ' το πηγάδι που υπάρχει στη μέση της κοινόχρηστης αυλής, υπάρχουν σήραγγες που συνδέουν το κτίσμα με κάποια άλλα σημεία της πόλης. Οι σήραγγες αυτές φτιάχτηκαν παλιότερα για να συνδέονται τα σημαντικά σημεία της πόλης σε περίπτωση πολέμου αλλά πολλά απ αυτά έχουν αλλάξει. Τα μόνα που πλέον έχουν αξιόπιστες σήραγγες είναι το αστυνομικό τμήμα που έχει μείνει ίδιο, το παλιό νοσοκομείο που πλέον είναι εγκαταλελειμμένο, το πανεπιστήμιο και η κλειστή αγορά. Το μέρος αυτό είναι μέσα στο σύστημα με τις σήραγγες γιατί πριν τον πόλεμο ήταν το μόνο ορφανοτροφείο της περιοχής. Τις προειδοποιούν όμως να μην μπουν ποτέ στις σήραγγες από μόνες τους και χωρίς άδεια, γιατί τις έχουν παγιδέψει με εκρηκτικά σε περίπτωση που προσπαθήσει κάποιος να τους επιτεθεί από κει.
Τα κορίτσια συμφωνούν στο να κρατήσουν ένα χαμηλό προφίλ για μερικές μέρες και να μείνουν μέσα, μέχρι ν' αναρρώσει αρκετά και η φίλη τους και μετά να κινηθούν προς το πανεπιστήμιο.
Βλέπουν γύρω τους όλα τα σημάδια πως τα σπίτια που τις περιτριγυρίζουν κάποτε είχαν μια τρομερή αίγλη και η γειτονιά στην οποία βρίσκονται, άλλοτε πρέπει να ήταν ήσυχη και φιλική. Δυστυχώς το μόνο που έχει απομείνει πλέον είναι μια θλιβερή μάζα από μπάζα, παρατημένα και καμένα αμάξια και στάχτες με χώμα. Το μόνο που φαίνεται να στέκεται ακόμα όρθιο είναι αυτό το περίεργο, τετράγωνο κτίριο που μοιάζει με ένα μεγάλο παρατημένο τετράγωνο τοίχο.
Μέσα απ' την μοναδική πόρτα βλέπουν πως στο εσωτερικό αχνοφαίνεται μια αυλή. Προχωρώντας αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει. Το κτίσμα είναι στην ουσία ένα κλειστό σύμπλεγμα τεσσάρων, δίπατων κτηρίων. Όλα έχουν τους πίσω τοίχους τους να βλέπουν στον δρόμο και τις μπροστινές αυλές τους να κοιτούν προς τα μέσα, προς μια ενιαία εσωτερική αυλή.
Φαίνεται πως κατοικούνται λόγω του ότι υπάρχουν ξεκάθαρα σημάδια από παιδικές δραστηριότητες στους κήπους και σχεδόν σε κάθε τραπεζάκι στις αυλές υπάρχει ζεστός καφές παρατημένος στη μέση. Δε φαίνεται όμως ψυχή. Προχωρώντας προς τα μέσα βλέπουν πως οι σκεπές των σπιτιών κλείνουν προς τα μέσα, σταματώντας οποιονδήποτε να δει από ψηλά το τι υπάρχει εκεί, αφήνοντας παρά μόνο μια τετράγωνη τρύπα ακριβώς στο κέντρο του κτίσματος η οποία αφήνει τις ακτίνες του ήλιου να πέφτουν πάνω σ ένα γέρικο δέντρο που μοιάζει με ελιά.
Αισθάνονται χαμένες και καθώς πάνε να προχωρήσουν κι άλλο, ένας άραβας με ΜΚ-47 βγαίνει έξω από ένα σπίτι και τους λέει κάτι σε μια γλώσσα άγνωστη σ' αυτές. Είναι εκείνη η στιγμή που παρατηρούν πως πίσω από κάθε παράθυρο, φαίνονται πάρα πολλά πρόσωπα να κρατάνε όπλα και να τις παρατηρούν σιωπηλά. Εκείνες δειλά απαγγέλλουν τις λέξεις που τους έμαθε ο Remy. Έπειτα από μερικά δευτερόλεπτα αγωνίας ο άντρας κατεβάζει το όπλο του και τους λέει στα αγγλικά πως είναι ευπρόσδεκτες αφού είναι φίλες του Remy.
Η ένταση πέφτει και κόσμος βγαίνει απ' τα σπίτια για να τις καλωσορίσει. Αφού κάθονται και τρώνε κάτι για να πάρουν δυνάμεις, εξηγούν στους νέους τους φίλους πως έχει η κατάσταση. Εκείνοι με τη σειρά τους τους λένε πως μπορούν να βοηθήσουν. Έχουν φίλους σε μικρές δουλειές σε όλη την πόλη άρα μάτια και αυτά παντού και μπορούν να τους παρέχουν από όπλα μέχρι προστασία, αλλά για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μόνο, διότι υποθέτουν πως τις ψάχνει κάποιος από πράγματα που ακούγονται το τελευταίο 24ωρο και δε θέλουν κι εκείνοι να προσδώσουν τη θέση τους.
Τα κορίτσια τους λένε πως ψάχνουν έναν άντρα εν ονόματι Jalil El-Amin και πως μαθαίνουν πως έχει όντως έρθει στην Τεχεράνη με την πρόφαση πως θα δώσει μια διάλεξη στο πανεπιστήμιο, η οποία όμως έχει αναβληθεί. Οι δύο αρχηγοί του μέρους, ο Abdur-Rahman και ο Fayiz, τους λένε επίσης πως δεν είναι ασφαλές μέρος το νοσοκομείο και πως το βράδυ θα στείλουν κάποιους δικούς τους να φυγαδεύσουν τις φίλες τους από κει. Ήρεμες πλέον οι δυο κοπέλες κάθονται και συζητάνε μαζί τους για το πως έχει η κατάσταση εκεί.
Οι δυο άντρες τους εξηγούν πως μπορούν να τις βοηθήσουν να έρθουν σ' επαφή με τον καθηγητή όμως θα είναι δύσκολο. Τους λένε επίσης πως κάτω απ' το πηγάδι που υπάρχει στη μέση της κοινόχρηστης αυλής, υπάρχουν σήραγγες που συνδέουν το κτίσμα με κάποια άλλα σημεία της πόλης. Οι σήραγγες αυτές φτιάχτηκαν παλιότερα για να συνδέονται τα σημαντικά σημεία της πόλης σε περίπτωση πολέμου αλλά πολλά απ αυτά έχουν αλλάξει. Τα μόνα που πλέον έχουν αξιόπιστες σήραγγες είναι το αστυνομικό τμήμα που έχει μείνει ίδιο, το παλιό νοσοκομείο που πλέον είναι εγκαταλελειμμένο, το πανεπιστήμιο και η κλειστή αγορά. Το μέρος αυτό είναι μέσα στο σύστημα με τις σήραγγες γιατί πριν τον πόλεμο ήταν το μόνο ορφανοτροφείο της περιοχής. Τις προειδοποιούν όμως να μην μπουν ποτέ στις σήραγγες από μόνες τους και χωρίς άδεια, γιατί τις έχουν παγιδέψει με εκρηκτικά σε περίπτωση που προσπαθήσει κάποιος να τους επιτεθεί από κει.
Τα κορίτσια συμφωνούν στο να κρατήσουν ένα χαμηλό προφίλ για μερικές μέρες και να μείνουν μέσα, μέχρι ν' αναρρώσει αρκετά και η φίλη τους και μετά να κινηθούν προς το πανεπιστήμιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.