Πρώτο Session του GM Τασιά Κωνσταντίνου

/Εφημερίδες των τελευταίων ημερών κατακλύζονται από ρεπορτάζ για 2 άγριες δολοφονίες σε διάστημα λίγων ημερών στη Bruges. τα θύματα βρέθηκαν με ανοιγμένα κεφάλια, ένα στην Augustinjenbrug και το άλλο κρεμασμένο από τους πυλώνες της γέφυρας Conzettbrug./

Μετά από περιπάτους και διάφορες ασχολίες και δραστηριότητες στην πόλη (που έφαγαν αρκετό χρόνο ομολογουμένως), οι χαρακτήρες φτάνουν στο χώρο της εκδήλωσης ("σαλονιού - εμπνευσμένου από τα κοσμικά σαλόνια όπου το κίνημα του Διαφωτισμού γίνεται ευρέως γνωστό. Με την έννοια σαλόνια εκείνη την εποχή εννοούνταν χώροι συγκέντρωσης ανθρώπων, ανεξάρτητα από το επάγγελμα, το θρησκευτικό τους πιστεύω και τις ιδέες τους, όπου έβρισκαν την ευκαιρία να εκφράσουν τις απόψεις τους και τη γνώμης τους- ελιτίστικο μεταμοντέρνο bullshit στη σύλληψη) γύρω στις 17:30, στις 23 Οκτωβρίου, ένα γλυκό και όχι ιδιαίτερα ψυχρό απόγευμα .

Οι Raul και Clementine (μαζί με άλλα 2 μέλη της αγγλικής διπλωματικής αποστολής) φτάνουν σχεδόν παράλληλα, ακολουθούν η Priya με τον συνοδό της, η Fabianne με τον φίλο της αρχιτέκτονα Alejandro Aravena, ο Orlando με την μητέρα του (η οποία, καθ΄οδόν , του είπε ότι την επόμενη μέρα θα υποδεχόταν στο σπίτι τους το αγόρι της αδερφής του - τη γλιτώνουμε τη σαπουνόπερα) και τέλος, η Larissa με τον Abramovich και τον Ala Bala.

O οικοδεσπότης (Juncker) τους υποδέχεται και οι καλεσμένοι σχηματίζουν πηγαδάκια: οι Raul, Clementine, Fabianne και η εκκεντρική Augustine Merode (αναγκαστικά και για όσο αντέχει και ο Orlando ο οποίος από ένα σημείο και μετά αποσύρεται ) μοιράζονται κοινό ενδιαφέρον για την τέχνη και τον πολιτισμό-τις Fabianne και Augustine συνδέει προσωπική φιλία- η Priya με τον Rajes και τον κύριο παραγωγό της ταινίας Sebastien Haley, ο Ala με τον Abramovich, τη Larissa.

Ένα ιδιαίτερο γλυπτό που θυμίζει κουκούλι αιωρείται λίγο πάνω από τα κεφάλια των 27 παρευρισκομένων στην εκδήλωση, συνδεδεμένο σε μία από τις ξύλινες υποστηρικτικές δοκούς της στέγης. Μετά από λίγη ώρα, γίνεται αντιληπτή από λίγους καλεσμένους μια ενοχλητική παρουσία: ένας βραχύσωμος, σχεδόν ξερακιανός άνδρας με μικρό απεριποίητο μούσι, καράφλα, στρογγυλά μάτια κι έντονο διαπεραστικό βλέμμα.

Ο Ian Crawford, μέλος της αγγλικής διπλωματικής αποστολής, φίλος και μέντορας της Clementine αποχωρεί από το δωμάτιο. Λίγο πριν από το προγραμματισμένο δείπνο, ο Juncker ζητά την προσοχή των παρευρισκομένων, /ο φωτισμός πέφτει ( η Clementine παρατηρεί μια σειρά μικρών προβολέων στο πάτωμα (ακριβώς στη γωνία με τη στέγη))/κι ακολουθεί ένα λογύδριο στο οποίο σχολιάζονται τα τραυματικά γεγονότα των τελευταίων μηνών στην Ευρώπη, εξορίζονται οι οποιεσδήποτε συνωμοσιολογικές αναφορές στο επίπεδο της πολιτικής δεισιδαιμονίας και τονίζεται η ανάγκη για τους ανθρώπους του πνεύματος και τους παραγωγικούς πυλώνες να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την κοινωνική και πολιτιστική ανάταση των ευρωπαϊκών κοινωνιών.

Ένα μικρό φωτορυθμικό show με φθινοπωρινά φύλλα έντονων αποχρώσεων να γεμίζουν την οροφή, συνοδεύει τις τελευταίες προτάσεις. Πίσω από τη μεσοτοιχία επανεμφανίζεται ο μικρόσωμος τύπος με το διαβολικό βλέμμα, ο οποίος κάνει κάποιες έντονες κινήσεις με τα χέρια του στον αέρα. Ακολουθεί μικρή διακοπή ρεύματος.

Όταν τα φώτα επανέρχονται, μια κραυγή τρέφει τα βλέμματα μακριά από το τζάκι όπου και βρισκόταν ο Juncker, προς τα πίσω. Στη θέση του γλυπτού βρισκόταν κρεμασμένος ο Abramovich. Επικρατεί πανικός. Με τη βοήθεια των security που βρίσκονταν στο χώρο, οι περισσότεροι καλεσμένοι οδηγούνται στις σκάλες, όπου περνώντας από τον πρώτο όροφο και το μικρό δωμάτιο υποδοχής αντικρίζουν τον Crawford αιμόφυρτο- νεκρό και στον τοίχο πίσω του βαμμένο με αίμα ένα σύμβολο (της τελευταίας εικόνας). Η αστυνομία καταφτάνει, η Larissa και ο Ala που έχει μείνει μαζί της οδηγούνται στο τμήμα, ο Raul προσπαθεί να αποφύγει τις κάμερες, η Fabianne φεύγει όπως και η Priya που θα περάσει το βράδυ στο σπίτι του Rajes, ο Orlando αφού συνεφέρει τη μητέρα του φεύγει και αυτός.(εννοείται ότι ακολουθεί μικρή ανάκριση στους συγκεντρωμένους)